پس چه چيز شايسته‌تر از اين است كه قاصد خانهء خدا دفتر گناه و عصيان را برخود ببندد ، و كتاب نيكى و استغفار را در مقابل خود بگشايد . لحظات بودن در عرفات ، لحظات دعا و مسألت به درگاه الهى مىباشد ، اگر انسان دراين لحظات خود را پاك كند و دل خود را صفا بخشد خداوند نيز دعاهاى او را خواهد شنيد . در عرفات بايد مهربانتر و كريمتر بودن خدا از همهء موجودات را مورد تأكيد قرار دهيم و روسياهى و فقر خود را در مقابل وى به يادآوريم . ما هيچ عمل صالحى انجام نداده‌ايم و به انجام مناسك حجّ نمىنازيم چون در واقع خداست كه ما را بدينجا خوانده ، ما نيز دعوت اورا به وسيلهء حضور دراين مكان مقدّس لبّيك گفته‌ايم ، او كه شنوا و داناست و بيتوته كردن ما دراين بيابان را شاهد است ، شايسته است كه بر ما منّت نهاده و نگاهى رحيمانه به ما بيندازد ، نگاهى كه احوال ما را به بهترين حالها تبديل كند . اوست كه به بندگانش مىفرمايد : ( . . . ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ . . . ) « 1 » . « . . . بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را . . . » همچنين مىفرمايد : ( وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَالدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِيْ . . . ) « 2 » . « و هرگاه بپرسند از تو بندگان من از من ، پس من نزديكم و اجابت مىكنم طلبيدن آنكه مرا مىخواند . . . »

--> ( 1 ) - سورهء غافر ، آيهء 60 . ( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 186 .